Sumidagawa Hanabi Taikai – rozświetlone niebo nad Tokio

Co roku w ostatnią sobotę lipca, stolica Japonii świętuje „Sumidagawa hanabi taikai” (隅田川花火大会), czyli „pokaz sztucznych ogni na rzece Sumida”. Niebo zasłaniają tysiące różnokolorowych iskierek, wzbudzających podziw swoją rozpiętością, synchronizacją wybuchu, różnorodnością kształtu, a na każde mile się spogląda.

Tradycja sięga ery Kyouhou (mówi się o roku 1732), ale są sprzeczne informacje dotyczące genezy święta. Według jednej z wersji, mieszkańcy miasta Edo (współczesne Tokio) mieli w zwyczaju z zapartym tchem obserwować sztuczne ognie i bawić się przy nich wieczorem, kiedy było chłodniej. Inni przyjmują wersję, i to jest ta bardziej oficjalna, że hanabi taikai wywodzi się od festiwalu suijin – boga wody. Wtedy to oddając 20 strzałów kojono dusze zmarłych z głodu lub przez cholerę, która wówczas panowała. Co więcej, sposób ten miał nie dopuścić do rozszerzenia się plagi o rejony pod rządami Yoshimune Tokugawy (m.in. prowincja Kii).

Pokazy zaczęły generować zapaleńców, zdolnych konkurować z innymi o to, który wywrze na oglądających większe wrażenie. Od roku 1810 rody Kagiya oraz Tamaya zaczęły wyróżniać się pod względem technik wystrzału i rozpoczęła się między nimi rywalizacja. Obie grupy zawsze zajmowały inne miejsca, a po wystrzale prochu towarzyszył okrzyk „Tamaya!” lub „Kagiya!”, w zależności, przy której z rodzin stali widzowie. Po pożarze Tokio w 1843 roku pokaz przeniesiono na obrzeża miasta.

Święto hanabi taikai w 1868 roku (restauracja Meiji), w okresie II WŚ, a także w latach 1961 – 1977 (rozbudowa miasta i problemy komunikacyjne) nie było obchodzone. Jednak od 1978, czyli od ponad 40 lat, kiedy to rozszerzono nazwę do Sumidagawa hanabi taikai, rokrocznie Tokijczycy podziwiają spektakularne widowisko, które przyciąga miliony mieszkańców, cieszących się pokazem sztucznych ogni. W stolicy najchętniej oblegany jest teren od mostu Sakura do mostu Kototoi oraz miejsca od mostu Komagata do mostu Umaya. Wszystkie przecinają rzekę Sumida we wschodniej części Tokio w dzielnicy Asakusa. Na ten jeden wieczór zamykane są nawet ulice, by mieszkańcy mieli szersze spektrum widowiska, mogącego trwać do około dwóch godzin.

Hanabi taikai to w zasadzie cały sezon obejmujący środek lipca do do połowy sierpnia. W całej Japonii organizowane są pokazy sztucznych ogni, a oglądający nierzadko przychodzą w tradycyjnych strojach: yukata (przewiewne kimono dla obojga płci), obi (pas) oraz zori (charakterystyczne drewniane sandały). Będąc w Japonii nie trzeba się fatygować do samego Tokio czy okolic, bowiem w takich miastach, jak: Nagoja, Kurume, Yanagawa oraz w wielu innych, zaobserwujemy rozświetlone niebo. Jednak święto obchodzone w stolicy jest bez wątpienia najważniejsze, bowiem to w dawnym Edo rozpoczęła się tradycja kontynuowana do dziś.

Poniżej filmiki z tegorocznego (2012 r.) pokazu w Tokio:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *